لینک مرتبط: آرمین (خاطرات کودک ده ساله ای که در اثر سرطان فوت کرد)

این هم یک عکس دیگه که بسیار زیبا و البته رقت‌انگیزه...

یکی از دوستان، عید توفیق زیارت عتبات عراق رو پیدا کرده بود.

بدلیل آشنا بودن با یکی از مسئولین حرم، در مراسم غبار روبی و جمع‌آوری وجوهات داخل ضریح امیرالمؤمنین هم شرکت کرده بود. (تصویر)

در بین چیزایی که تعریف میکرد، یه چیز برام جالب بود:

توی ضریح علاوه بر پول چیزای زیادی بود. خصوصا نامه و پارچه.
جالبش اینکه بعضیا! توی ضریح «لباس زیر» انداخته بودن!!!!
میگفت ظاهرا اینا که به عنوان حاجت «فرزند» میخواد این کارو میکنن!

از کجا معلوم؟ شاید همسر میخواستن! خصوصا موقت!! این مطلب قدیمی یادتونه؟

پس از شروع موج جدید بستن دسترسی به وبلاگ‌ها و سایت‌ها از روز گذشته، یک وبلاگ‌نویس بازی وبلاگی با عنوان فوق راه انداخته که در آن از وبلاگ‌نویسان خواسته در این مورد مطلب بنویسند.

فارغ از عنوان نه چندان مطلوب فوق، من هم به عنوان وبلاگ‌نویس نکاتی را خطاب به آنان مینگارم؛

1. یادم است که در اوان جوانی! نامه ای به [email protected] نوشتم و گفتم که فلان سایت پاتوق چندش آورترین مسائل جنسی و... است و اگر مسدود بشه بهتره (که لااقل از دسترس بچه ها خارج بشه!)
   پاسخ جالبی برایم آمد: اون سایتی که شما میگید یه سایت عمومیه که همه توش مطلب میزارن و «مصداق بارز» سایت غیراخلاقی نیست
   پس حالا چطور شده که برخی دامنه‌های ساده و عمومی آپلود عکس برای وبلاگنویسان (tinypic) هم فیلتر شده؟
2. بستن یک وبلاگ، نتیجه ای جز داغ‌تر کردن تنور شبکه های اجتماعی ندارد
   و این = بیشتر غیرقابل کنترل شدن.
   اگر وبلاگنویسان قبلا به روزی ده تا وبلاگ عادی سر میزدند و کامنت میپروندن! حالا همه عادت کردند که روزی ششصد مطلب ناب سیاسی و... بنا به امتیاز کاربران در فرندفید (فرفر!) و گوگل ریدر (گودری) و امثال آن بخوانند.

نکات زیادی میتوانم در ادامه بنویسم اما حس و حالشو ندارم. (مثل غیرمنطقی‌بودن فیلتر بر اساس کلمه و بهتر جاافتادن روشهای عبور و مشاهداتم از این جریان و...)