قوانین اسلام را خدا قرار داده (یا امضاء کرده) و دیگران نمیتوانند از روی میل شخصی یا دلسوزی‌شان، قوانین الهی را کم یا زیاد کنند.

توجه نکردن به این موضوع ساده (که خداوند قوانین اسلام را قرار داده) باعث شده که عده‌ای از روی دلسوزی، قوانین اسلام را ناقص بدانند! و قوانینی درست خلاف چیزی که در اسلام هست، وضع کنند.
(به این نکته دقت شود که صرف وضع قانون برای نظم مشکلی نداره اما گاهی در مورد یک مساله، قانونی محکم از جانب خدا داریم اما با ناحکیمانه انگاشتن آن، قانونی درست خلاف آن وضع میکنند)

در این مطلب به دو دسته روایت از جلد 22 وسائل‌الشیعه اشاره میکنم که امیدوارم برای آنانکه جویای حقیقتند کافی باشد.

* متن زیر را یکی از دوستان بنام محمدمهدی، در راستای مطلب قبل برای ما ارسال کرده که از ایشان صمیمانه تشکر میشود.

المتقدم عنکم  مارق و المتاخر عنکم زاهق واللازم لکم لاحق

40 سال پیش تو این مملکت یه عده از خدا بی‌خبر پیدا شدن وعقدنامه های ازدواج رو تغییر دادن و با تبعیت از غربیا اومدن 2تا شرط به شروط ضمن عقد اضافه کردن که تو فقه امام صادق (صلوات الله علیه) نبوده.

اومدن گفتن که اگه مردی بخواد ازدواج دوم داشته باشه

اولا باید از همسر اول اجازه بگیره و اون رضایت داشته باشه.
ثانیا هر مردی طلاق بگیره باید نصف اموالی رو که بعد از ازدواج بدست میآره بنام زنش کنه.

خدا لعنت کنه کسایی رو که خودشان رو از خدا پیغمبر امیرالمومنین وائمه هدی (صلوات الله علیهم) عاقلتر وفهمیده تر و دلسوزتر میدونن.
این قانون دقیقا اینطوری معنا میده که نعوذ بالله خدای حکیم ومهربون نمیفهمه ولی من میفهمم!
اعاذنا الله من شرور آخرالزمان.
زیر سایه امام زمان روحی له الفداء باشید
یا علی مدد

اول خبر بالا رو بخونید...

خوندید؟

خب شاید خانمها هم مثل آن تصمیم‌گیران ناپخته خوشحال شوند که بهبه عجب قوانین خوبی!

اگه مرد ازدواج مجدد کرد باید بره زندان! به به. هنر کردید آقایان.
هر عاقلی با یک نگاه میفهمه که این قوانین تیشه به ریشه خانواده است و ضرر بیشتر برای زنان را بدنیال دارد. یک مرد دو زن میگیرد و با قانون شماهر دو زن بیچاره میشوند.

افتضاح بعدی آقایان در مورد ازدواج موقت است که «ثبت» آن را منوط به رضایت همسر دائم دانسته‌اند. خدا در قرآن، پیامبرش را بازخواست میکند که «تبتغی مرضات ازواجک»؟ اما دایه‌های مهربان‌تر از مادر و نمایندگانی دلسوزتر از نماینده خدا پیدا شده‌اند گویا.

نیمچه شناخت و تجربه‌ای که دارم این را میگوید که چون این قوانین خلاف فطرت خدادادی مرد است به استحکام خانواده نمی‌انجامد. همین!

(آنانکه میخواهد در نظرات بگویند آن قوانین دیگر هم خلاف فطرت زن است لازم نیست بگویند! در گذشته در مطالب زیادی گفته‌ام که اینطور نیست. حتی اگر اهل دیانت هم نباشند امثال این مطلبم کافیست برایشان: رابطه و جنبش مشروطه!)

نکته بعد هم اینکه عبارت «ازدواج موقت موضوعی است که از لحاظ شرعی مباح است، اما شرایطی خاص دارد که محدود و استثنایی است» میزان سواد دینی این قشر رو نشون میده.
آیا اخباری امثال «سلامت روانی متاهلان 2 تا 2.5 برابر بدتر از افراد مجرد است» نباید آنان را متوجه غلط بودن قوانین قبلی آنها و سیاست‌ورزی‌های نادرست آنها کند؟