یکی از خوانندگان وبلاگ در مورد صفات ظاهری امام علی علیه‌السلام پرسیده‌اند.

ابتدا مطلب زیر را که سیدمحسن امین در جلد سوم «سیره معصومان» آورده، نقل می‌کنم و سپس به نقدی مهم در باره برخی از این صفات می‌پردازم.

علی (ع) مردی میانه بالا بود. اندکی کوتاه و چاق. چشمانی سیاه و گشاده داشت. در نگاهش عطوفت و مهربانی موج می زد. ابروانش کشیده و پیوسته بود. صورتی زیبا داشت و از نیکو منظرترین مردم به شمار می آمد. رنگ صورتش گندمگون بود. چهره ای گشاده و بشاش داشت. به جز موهای اطراف سرش، موی دیگری نداشت و سرش طاس بود و از پشت همچون تاجی می درخشید. گردنش از سپیدی به درخشش ابریقی نقره ای مانند بود. ریشی انبوه داشت و بالای آن زیبا می‌نمود. گردنش ستبر و شانه‌هایش همچون شانه‌های شیری ژیان، فراخ بود.

در روایتی دیگر ذکر شده است: شانه هایش مانند شانه‌های شیری قوی جثه، پهن بود. بازوان نیرومندش، از شدت درهم پیچیدگی عضلات از ساعدش قابل تمیز نبود. مچ‌ها و نیز پنجه‌هایی قوی و قدرتمند داشت.

در روایتی دیگر نیز آمده است: آن حضرت انگشتانی باریک و ساعد و دستی نیرومند داشت و چنان قوی بود که اگر دست کسی را می گرفت، بر او مستولی می شد و طرف مقابل قدرت نفس کشیدن را از دست می داد. شکمی بزرگ و پشتی قوی داشت. سینه وی فراخ و پرمو بود و سر استخوانهای او که در مفصل با یکدیگر جفت شده بودند، بزرگ می نمود. عضلاتی پر پیچ و تاب و ساقهایی کشیده و باریک داشت. بزرگی عضله دست و پای او بهنجار و موزون بود و هنگام راه رفتن اندکی به جلو متمایل می شد. چون به میدان کارزار روی می آورد، با هروله و شتاب می رفت. نیرومند و شجاع بود و در رویارویی با هر کسی، پیروز می شد. به راستی خداوند او را با عز و نصر خود تایید کرده بود.

مغیره در این باره گفته است: علی (ع) همچون شیر بود، بلکه از شیر قوی‌تر و اندامش از اندام او بهنجارتر می نمود.

آن حضرت را با الفاظی همچون اصلع (طاس و بی مو) ، اجلح (کسی که جلوی سر او کم مو باشد) ، انزع (مردی که موی پیشانیش از هر دو طرف رفته) و بطین (شکم بزرگ) بسیار توصیف کرده اند که ذکر آن نیز گذشت.

در آدرس زیر نقد بسیار زیبائی بر برخی از این صفات آورده شده که خواندنی است:

http://www.taroot.com.sa/montada/showthread.php?p=756351

نقد فوق عربی است و فرصت ترجمه کامل آن را ندارم اما مختصرش آنکه:

1. چگونه امیرالمومنین را بطین (دارای شکم بزرگ) می‌دانند در حالی که آنچه از طعام ایشان و شدت فعالیت و همچنین دلاوری‌ها و تیزی ایشان در نبرد آورده شده، خلاف این امر است.
   بلکه صحیح‌تر آن است که بگوئیم: ایشان معدن علم بوده (بحار9/12)(بطین من العلم)
2. ایشان را فاقد مو (طاس) می‌دانند در حالی که در زبان عرب، «اصلع» به کسی می‌گویند که کمی از موی جلوی سر او ریخته باشد (که در همه جوانان طبیعی است) نه اینکه تاس باشد. شواهدی تاریخی بر این امر نیز هست... (رجوع به متن عربی)
3. اینکه آن امام قدکوتاه بوده صحیح نیست چرا که از خود ایشان خلاف آن نقل شده و ...
4. تیرگی‌پوست نیز خلاف موارد زیادی است که در نقل‌های تاریخی خود اهل سنت موجود است.

متن عربی مقاله مورد اشاره را نیز اینجا نفل می‌کنم:

رادیوی اینترنتی ایران‌صدا که بخشی از صداوسیما است، معمولا برنامه‌های جذابی دارد اما حیف که اینترنتی است و دانلود فایل‌های آن نیز از سرعت لازم برخوردار نیست.

فایلی که آدرس آن را در بالا مشاهده می‌فرمائید، 40 دقیقه صحبت متخصصین امر باروری است که اینجا منتشر شده است.

دکتر فاطمه ابراهیمی، متخصص زنان، زایمان و نازایی و همچنین دکتر پرویز مظاهری، دبیر علمی انجمن روانپزشکان ایران این موضوع را موشکافانه بررسی کرده‌اند.

خلاصه آنچه در این فایل می‌شنوید: 1. پزشکان، مأمورین بهداشت و سلامت، ماماها و پرستاران می توانند اطلاعات مفیدی راجع به جلوگیری از بارداری در اختیار شما قرار دهند.
2. ابزار و یا امکاناتی که برای جلوگیری از بارداری نیاز است، این موارد هستند: کاندوم، دیافراگم/سر پوش،اسپرم کشها، قرص های ضد بارداری فاقد استروژن، قرص های ضد بارداری، حلقه های ضد بارداری، چسب های ضد بارداری، قرص های کوچک، حلقه های هورمونی، کپسول های ضد بارداری قابل کاشت و حلقه های مسی نابارور.