نقل است که علامه محمدحسن مظفر (نویسنده کتاب دلائل‌الصدق) و آلوسی عالم اهل‌تسنن، در مجلسی مملو از شیعه و سنی حضور داشتند.

آلوسی از مرحوم مظفر اجازه سوال پرسیدن گرفت و ایشان گفت: بپرس!

آلوسی گفت: درباره دستور پیامبر به ابوبکر، برای نماز خواندن با مردم چه می‌گویید؟ (و آیا این دلیلی بر افضلیت و اولی بودن ابوبکر نیست؟)

اگر مرحوم مظفر می‌فرمود که سند این سخن ضعیف است یا یا دلالت بر خلافت ندارد، آلوسی ممکن بود سفسطه کند و حق روشن نشود. (چرا که واقعا هستند کسانی که فهم کمتری از مسائل تخصصی دارند و برای‌شان جواب دادن/ندادن طرف مهم است و ارزش خود حرف را متوجه نمی‌شوند)

اما مرحوم مظفر بدون تامل فرمودند:

ان الرجل لیهجر
قطعا آن مرد هذیان می‌گفته

___________________________
پی‌نوشت.1: برای دوستانی که در جریان نیستند عرض می‌شود که «رزیه یوم الخمیس» اتفاق ناگواری است که در یک روز پنجشنبه قبل از رحلت پیامبر اکرم رخ داد.
پیامبر در بستر بیماری فرمودند که قلم و کاغذ برایم بیاورید تا برایتان چیزی بنویسم که بعد از من گمراه نشوید. عمر (علیه‌لعائن‌الله) گفت که «ان الرجل لیهجر»؛ قطعا این مرد هذیان می‌گوید. (منظورش پیامبر بود. نستجیر بالله)
در همین دوران بیماری پیامبر است که نقل شده پیامبر ابوبکر را برای نماز جماعت به جای خود به مسجد فرستاد.
در اینجا مرحوم مظفر حسب قاعده الزام راه را بر او می‌بندد و می‌گوید که اگر تو سنی هستی و این حدیث (که از دید خودتان صحیح است و در صحیح بخاری، مسلم، مسند حنبل و ... هم آورده شده) را قبول داری که عمر گفته پیامبر در دوران بیماری‌اش هذیان می‌گفته، خب اینکه می‌گویید پیامبر در همین دوران بیماری گفته «ابوبکر بجای او به مسجد برود» هم هذیان است و نمی‌توان از آن دلیلی بر حقانیت ابوبکر استخراج کرد.
پی‌نوشت.2: نقل است که یکی از بزرگان، خطور این پاسخ به ذهن مرحوم مظفر را جزو معجزات دانسته‌اند.