طلب همسر از خدای رحمان، برای خود و دیگران!

فقط بلوغ فکری و مقدمات مادی نیست که مانع ازدواج است. گاهی پیدا نشدن مورد مناسب و ... هم مانع ازدواج برخی افراد می‌شود.
در مورد دعا برای حفظ از آفات دنیا، قبلا مطلبی نوشتم و چند دعای کوتاه اما صحیح‌السند نقل کردم. بدون شک انسان در مورد ازدواج هم انسان نباید از دعا و طلب حاجت خود از خدا غافل شود. در این مطلب به چند دعا و نکته که از ائمه نقل شده، اشاره می‌شود:

  • الکافی3/481 و الفقیه3/394: ... عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ یَحْیَی عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ رَاشِدٍ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ قَالَ قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ علیه‌السلام: إِذَا تَزَوَّجَ أَحَدُکُمْ کَیْفَ یَصْنَعُ؟ قُلْتُ لَا أَدْرِی!
    قَالَ إِذَا هَمَّ بِذَلِکَ فَلْیُصَلِّ رَکْعَتَیْنِ وَ یَحْمَدُ اللَّهَ ثُمَّ یَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّی أُرِیدُ أَنْ أَتَزَوَّجَ فَقَدِّرْ لِی مِنَ النِّسَاءِ أَعَفَّهُنَّ فَرْجاً وَ أَحْفَظَهُنَّ لِی فِی نَفْسِهَا وَ فِی مَالِی وَ أَوْسَعَهُنَّ رِزْقاً وَ أَعْظَمَهُنَّ بَرَکَةً وَ قَدِّرْ لِی وَلَداً طَیِّباً تَجْعَلُهُ خَلَفاً صَالِحاً فِی حَیَاتِی وَ بَعْدَ مَمَاتِی»

    ابابصیر می‌گوید که امام صادق علیه‌السلام به من فرمود: زمانی که یکی از شما می‌خواهد ازدواج کند، چه می‌کند؟ گفتم نمی‌دانم(!)
    فرمود: زمانی که همت کرد تا ازدواج کند، پس باید دو رکعت نماز بخواند و خدا را حمد گوید و سپس اینگونه دعا کند: «خدایا من می‌خواهم ازدواج کنم! برای من از بین زنان، پاکدامن‌ترین آنها را مقدر کن؛ زنی که درباره خود و اموال شوهرش حفیظ‌ترین باشد و رزقش زیادترین و برکتش بزرگ‌ترین باشد و فرزندانی برایم مقدر کن که بازماندگانی صالح برای من باشند در زندگی و پس از وفاتم.»
  • دعوات الراوندی215: و قال النبی ص یا علی اقرأ یس فإن فی قراءة یس عشر برکات ما قرأها جائع إلا أشبع و لا ظامی إلا روی و لا عار إلا کسی و لا عزب إلا تزوج و لا خائف إلا أمن و لا مریض إلا برئ و لا محبوس إلا أخرج و لا مسافر إلا أعین سفره و لا قرأها رجل ضلت له ضالة إلا ردها الله علیه و لا مسجون إلا أخرج و لا مدین إلا أدی دینه و لا قرئت عند میت إلا خفف عنه تلک الساعة.
    پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) به امیرالمومنین فرمودند: ای علی! سوره یاسین را بخوان چرا که در قرائت آن 10 برکت هست:
    گرسنه‌ای آن را نمی‌خواند مگر آنکه سیر می‌شود و تشنه‌ای نمی‌خواند مگر آنکه سیراب شود و برهنه‌ای نمی‌خواند مگر آنکه پوشانده می‌شود و مجردی نمی‌خواند مگر آنکه ازدواج می‌کند و کسی که ترسیده نمی‌خواند مگر آنکه ایمنی می‌یابد و گرفتاری نمی‌خواند مگر آنکه آزاد شود و مسافری آن را نمی‌خواند مگر آنکه ... و مردی که گمشده‌ای دارد آن را نمی‌خواند مگر آنکه خدا گمشده‌اش را به او برمی‌گرداند و زندانی نمی‌خواند مگر آنکه آزاد شود و مقروضی نمی‌خواند مگر آنکه قرضش ادا می‌شود.
    و این سوره نزد میت خوانده نمی‌شود مگر آنکه در همان ساعت از عذابش کم می‌شود.
    (البته درباره خواص سوره یاسین، عجایب زیادی از روایات و مجربات هست که شاید خدا توفیق داد و در مطلبی جدا نقل کردم. آیةالله وحید هم در تفسیر سوره یاسین خود که به دلیل کاربرد اصطلاحات حوزوی برای عموم چندان قابل استفاده نیست، به بخشی از این موارد اشاره فرمودند. فایل‌های صوتی و تصویری این جلسات از سایت ایشان قابل دریافت است)
  • مصباح‏المتهجد 466: دعاء لیوم الثلاثاء ...اللهم إنی أسألک من فضلک قلوبا سلیمة و ألسنة صادقة و أزواجا صالحة و إیمانا ثابتا...
    شیخ طوسی در کتاب «مصباح متهجد» دعایی را برای سه‌شنبه‌ها نقل کرده که در بخشی از آن دعا چنین آمده است: «خدایا من از فضل تو، دل‌هایی سالم و زبان‌هایی راستگو و همسرانی صالح و ایمانی ثابت طلب می‌کنم.»
  • المصباح للکفعمی 454: وَ قَالَ فِی سُورَةِ طه مِنْ جَعَلَهَا مَعَهُ وَ مَضَی إِلَی قَوْمٍ یُرِیدُ التَّزْوِیجَ مِنْهُمْ زَوَّجُوهُ.
    درباره سوره طه؛ نقل شده که هرکس آن را با خود همراه داشته باشد و نزد کسانی که خواهان تزویج با آنان است برود، به او همسر می‌دهند :)
  • مهج الدعوات 333: عن أبی عبد الله ع أنه قال من حقنا علی أولیائنا و أشیاعنا أن لا ینصرف الرجل منهم من صلاته حتی یدعو بهذا الدعاء «و هو اللهم إنی أسألک بحقک العظیم العظیم... و زوج العازبین...»
    سیدبن‌طاووس در مهج از اامام صادق علیه‌السلام نقل کرده که فرمودند: یکی از حقوق ما بر شیعیان ما، این است که بعد از نماز، از نمازش منصرف نشود مگر اینکه این دعا را بخواند: خدایا من از تو می‌خواهم به حق بزرگ و عظیمت؛ که... همه مجردین را همسردار کنی...
    (البته این دعاء طولانی بود و بخش مربوط به این مطلب را نقل کردم. اما جالب است که نیمه دوم این دعاء تماما لعن بر ابوبکر و عمر است و یادی از آنچه با اسلام و پیامبر و امیرالمومنین کردند. نه فقط لعن آنها؛ بلکه لعن هر کسی که به آنها معتقد شود و در کفر آن دو نفر شکی در دلش داشته باشد.)
نگارش: 16 سال پیش