در آیه 200 و 201 سوره بقره می‌خوانیم که: فمن الناس من یقول ربنا آتنا فی الدنیا وما له فی الآخرة من خلاق ومنهم من یقول ربنا آتنا فی الدنیا حسنة وفی الآخرة حسنة وقنا عذاب النار.

بعضی مردم (کوتاه‌نظر، از خدا فقط درخواست نعمت‌های دنیوی را کنند و) می‌گویند: پروردگارا، ما را از نعمتهای دنیا بهره‌مند ساز. آنان را از نعمت آخرت نصیبی نیست.
و بعضی دیگر از آنها (که دوراندیش و با ایمان هستند) می‌گویند: خدایا ما را هم از نعمتهای دنیا و هم از نعمت‌های آخرت بهره‌مند گردان و از عذاب آتش دوزخ نگاه دار.

در مطلب قبل به درخواست همسر خوب برای این دنیا اشاره شد و مناسب دیدم که اشاره‌ای هم بکنم به درخواست حورالعین (زنان بهشتی) که در قرآن هم وعده داده شده.

در دعاهای بسیاری که از معصومین نقل شده، درخواست حورالعین از خدا شده است. مثلا نقل است که امیرالمومنین در قنوت نماز شب خود، از خدا طلب زنان بهشتی می‌فرمودند (من‏لایحضره‏الفقیه1/491) یا در روایتی دیگر داریم که امام صادق در دعایشان از خدا تزویج با حورالعین را طلب فرمودند (الکافی2/578 و التهذیب3/93) و موارد دیگر (حدود 50 مورد یافتم که ذکر همه آنها موجب طولانی شدن مطلب می‌شود)

یکی از جاهایی که بر دعای طلب حورالعین تاکید شده، بعد از هر نماز است!
شیخ حر عاملی فصلی در وسائل الشیعه دارد با عنوان: استحباب درخواست بهشت و حورالعین و پناه به خدا از آتش و صلوات بر پیامبر و خاندانش، و مکروه بودن ترک این درخواست‌ها!
و در این فصل چند حدیث دارد که یکی را به عنوان حسن ختام عرض می‌کنم:

إذا قام المؤمن فی الصلاة بعث الله الحور العین حتی یحدقن به فإذا انصرف و لم یسأل الله منهن تفرقن و هن متعجبات (6/466)

هنگامی که مومنی به نماز می‌ایستد، خدا حورالعین‌هایی می‌فرستد که گراداگرد او را می‌گیرند. پس اگر نمازش را به پایان رساند و از آن حورالعین‌ها از خدا طلب نکرد، متفرق و پراکنده می‌شوند در حالیکه متعجب هستند (که چرا ما را از خدا طلب نکرد؟)