این مطلب سفارشی است!
سفارش خانم دائمم به مناسبت سالگرد وفات حضرت زینب علیهاالسلام.

مناجاتی است از حضرت زینب با خدای خود. در سخن با مخاطب، رعایت سطح فهم مخاطب می‌شود اما در مناجات، این محدودیت نیست و مفاهیم بلندی در آن مطرح می‌شود.

مناجات‌های امام حسین کم‌نظیر است ... تفکر در این جملات که منسوب به خواهر و همنشین اوست هم پرفایده است:

حمد و سپاس خداوندی را که به وسیله نعمت‌هایش به آنچه که باید دست پیدا کنم، دست یافتم و برای او عمل کردم و به او رغبت پیدا کردم. از دستوراتش اطاعت کردم.

خدای را سپاس می‌گویم که مرا منکر چیزی از کتاب مقدس خود قرار نداد و مرا در هیچ امری از امور خود، سرگردان نساخت.

______________________
پی‌نوشت: سه نکته در مورد این مناجات عرض می‌کنم.

1. دقت به این نکته که بسیاری از تلاش‌ها و کارهای خوب و حتی گناهانی که انجام می‌دهیم، به واسطه نعمات خدا (مثلا سلامتی) است، باعث رعایت بیشتر تقوای الهی می‌شود.
   در نحوه استغفاری که حضرت امیر به فردی آموزش می‌دهد نیز چنین آمده:
   اللهم انی استغفرک من کل ذنب قوی علیه بدنی بعافیتک
   خدایا؛ طلب پوشیدن می‌کنم برای تمام گناهانی که به واسطه عافیتی و سلامتی که تو دادی، بدنم بر انجام آن نیرو پیدا کرد!
2. اینکه عمل موجب رغبت می‌شود و با تکرار آن آن چیز ملکه می‌گردد و انجامش برای انسان آسان می‌شود، فقط مخصوص مومنان نیست و خیلی جاها صادق است اما در خصوص کسی که راه رضایت خدا را طی می‌کند، عمل موجب رغبت بیشتر و در نتیجه عمل و سود بیشتر است و تنبلی موجب خسارت. آفتی که در زمان ما بیشتر دیده می‌شود.
3. به زبان آسان است که بگوییم: «خدایا من هر چی توی قرآن گفتی رو قبول دارم دربست!»
   واقعا سخت است. انکار نکردن و بعد هم عمل کردن!
   متعه هم یکی از چیزهایی است که در قرآن آمده اما... مطلب «طباطبایی و متعه» که یادتان هست؟ نیست؟ ببینید...