این هم بخشی از قصیده کوثریه سید رضا هندی توسط فقیه برجسته، آقای قمی قرائت شد

فقد اسرفت و ما اسلفت    لنفسی ما فیه اعذر
سودت صحیفة اعمالی    و وکلت الامر الی حیدر
هذا عملی فاسلک سبلی    ان کنت تقر علی المنکر
هو کهفی فی نوب الدنیا    و شفیعی فی یوم المحشر
هل یمنعنی و هو الساقی    ان اشرب من حوض الکوثر
ام یطردنی من مآئدة        وضعت للقانع و المعتر
یا من قد انکر من آیات    ابا حسن ما لا ینکر
ان کنت لجهلک بالایام    جحدت مقام ابی شبر
فاسال بدرا و اسال احدا    و سل الاحزاب و سل خیبر
قاسوک ابا حسن بسواک    و هل بالطود یقاس الذر

صرف شد عمر من به لهو و لعب        عذر من از گناه من بدتر
خط کشیدم به صفحهء اعمال        امر خود وا نهاده با حیدر(ع )
اینچنین کن که راه و رسم من است    گر مُدام است کار تو مُنکر
در مصایب بود مرا ملجأ        او شفیع من است در محشر
او بود ساقی و کجا مَنعم        می کند از سِقایت کوثر؟
یا کند منع من ز مائده ای        که بود بهر قانع و مُعتَرّ؟
ای که منکر شوی به آیاتی        که بده بوالحسن (ع ) بر آن مظهر!
گر ندانی تو وقعهء ایّام        که شوی منکر ابی شبّر
کن سؤال از قتال بدر و احد        جنگ احزاب و غزوهء خیبر
غیر تو با تو همطراز کنند!        چه قیاس است کوه را با ذر؟!

این هم یک مولودی آرام! برای میلاد امام علی علیه السلام